Hell on earth

Ethereal existences that haunt and tease me while I sleep scream 72 names each night.

I find myself in the same dark forest, looking for her.

The same path, the same experience, the same eyes.

But I feel another hand in my shoulder. A breeze. A voice and she's gone.

"Wake up man, it's the last stop".

I can't touch her anymore. She always gets away. The damage is done and I'm still here,

trying to reach her through pills and astral thoughts.

I started getting away from everyone. I know I am confused, I know I am empty. 

My wishes don't have place in this world anymore, miracles don't exist.

I should be relieved that the pain is gone, but I crave for more.

More pain and more visions. 

I drank from the fountain and held my eyes in my hands.

What's the point of seeing if I can't see her? What's the point of living if I'm not afraid anymore?

Thoughts, a complex but at the same time clear chaos.

One eye for each hand. If I had eyes, and if I had hands. Long gone darling.

I sense the earth trembling dear, is it opening in two as I wished?

I sense the uncontrollable heat. It's finally hell on earth. It finally feels like home. 

Angels

Just one more smoke and I'll go to bed, I swear.

All these childish feelings are gone. Why should I sleep when now 

my reality is better than my dreams? Maybe it is distorted like the previous

one and you will leave me here in pure darkness holding a half-smoked cigarette

and a used, fragile match. I am halfway through now, almost finished.

You are an angel, but I always trust in angels, and there seem to be more than

just one fallen one. Each of them unique, white and innocent, but there's so much light.

You can't see their horns and broken wings in shadow. I was always trying to fix them, but

no one tried to patch mine who were ripped right off my back.

I never gave them away though. I threw away some feathers, but the bigger part is 

locked away. Dusty. But if you deserve them, I will give them to you.

Although my body aches, I still want you to have it.

The stars still cry for my tragedy, but I continue washing them away.

The fields of light will be found only if you are willing to go through the abyss.

When you were born, the God of light stole a part of the oceans and put it in your eyes,

so I could find it and drown. It is fate. Now I know.

Now that all the smoke is drained by my lungs, I know I will stay.

As long as you need.

Goodnight Angel.

Another hopeless love poem

What about my trembling legs and my watery eyes?

Won't you give it a try, dear?

What did you say reflection?

"Hey heart, it's time to forget him, isn't it?"

Please love, if you agree to come near, close the door behind you, it's cold.

Light a fire in the fireplace, grab a bottle of wine and for God's sake, 

don't touch my soul with dirty hands.

What do you want to listen? I'm ready to give it all up- all my bad habits - everything.

I am out of my mind with love.And look at me, I don't think twice about what I'm

throwing into the fire, as long as I can keep it burning for another minute.

And in a few hours, while you will be so far away -again - and I will

still be here, I will whisper:

That's how I loved you in the end.With my body cold, numb and shivering.

With my empty hands over the smoking ashes, counting out every word 

in your letter, counting out the minutes.

Αυταπάτες

Γιατί ρε μικρή;

Γιατί έχω πονοκέφαλο,απαντάω στην φωνή στο βάθος.

Μια χούφτα χάπια και δυο γουλιές ουίσκι.

Φιλοσοφικές βραδιές,πριν με σώσουνε πάλι και ξυπνήσω στο πιθανό νεκροκρέβατο

με ορό στις φλέβες μου και λουλούδια στο κομοδίνο.

Γιατί πάλι κοριτσάκι μου;

Γιατί δεν αντέχω την απόρριψη και την μοναξιά μάνα,τόσο δύσκολο είναι;

Κάθε φορά τα ίδια.

Δεν πονάει πια,δεν πρόκειται να κάνω κάτι εμφανές για να με λυπούνται όλοι.

Το είχα πετάξει το ξυράφι χρόνια τώρα.

Αυτές οι παρεξηγήσεις με ενοχλούν ρε μάτια μου.Τα ψέμματα που νομίζεις

οτι λέω επειδή είσαι πολύ ρηχός για να δείς παρακάτω.

Και τι είχαμε,τι χάσαμε;Δεν τα θέλω όλα καρδιά μου.

Εσένα θέλω,εσύ είσαι τα όλα και τα πάντα μου και τι με νοιάζει τι κάνουν όλες;

Ήταν πόσο;Μια,δύο,τρείς βραδιές και ατελείωτα βράδια επικοινωνίας.

Ανοίχτηκα και πλήρωσα ξανά.

Δεν φταίς εσυ φυσικά,εγώ φταίω.

Δε σου ζητάω να γυρίσεις.Αλλά μάτια μου,μην μάφήνεις εσύ.

Δεν θα καταλάβεις πως είναι να κάθεσαι στο πάτωμα

με πλήρη άγνοια και όταν ακούς ένα όνομα να σφίγγεται ο λαιμός σου

να πονάει όλο σου το είναι και να παλεύεις να κάνεις ησυχία,γιατί αλλιώς

θα σε δέσουνε σε εκείνη την άβολη καρέκλα και θα σου δώσουν άλλα τόσα χάπια.

Για το δικό σου το καλό.Χωρίς ουίσκι.

The contract

Did you even ask why we came to this end?

Didn't you know that I made the deal and this was the price I had to pay?

You stabbed me a hundred times and then you acted like you 

were the one who was bleeding.

I told you.You wouldn't understand me,you were like the others,you got scared

and left.Scared and annoyed with my bipolar mind.

I was sleeping when my third eye opened and the demon came.

After all these years,he came back,because I was ready.

I had to give everything in return and you were my everything.

So I gave up on you,to please the beast.To please my greedy soul.

I don't have a soul.It's sold,the contract is signed.

I will embrace darkness once more and fly beyond this earth.

I could not cry.I was on the floor,but I could just scream.

I will leave this here,as I light my last cigarette,typing my last goodbye,

heading towards the seven gates of hell,as equal to them.

Farewell my love.

12.

We gave our feelings and souls to the wrong people and now we are afraid of

saying the truth to the right ones.We think "I love you" is a question,not a statement anymore.

Or a statement that hides a question."Do you love me as well?"

Do you feel obliged to say yes? I don't.Because I always love first.

I fall in love with the first eye contact,the first hello and the first accidental touch.

And I first,fell in love with you.

The way you walk,the way you talk,and the way you say my name.

I feel like a drop of rain.Travelling through clouds,wrong people and words.

Changing my mind and way with a little blow.

Is it the wrong way or the right way?

I don't know.But my point is,you are my earth.

I travelled so much,and now I hit the ground.

No return to the skies.

My ground.My soil.My earth.My all.

You.

Για μια Παρασκευή δική μας

Να έχω χιλιάδες λέξεις,εκατοντάδες τραγούδια και ακόμα να μην μπορώ

 να σου εξηγήσω πως αισθάνομαι για 'σένα.

Αλλά με ένα ζευγάρι μάτια να σου δίνω απλόχερα την ψυχή μου και το

φεγγάρι να το φορέσεις στον λαιμό σου να φωτίσεις όλη την πόλη.

Χρόνια που δεν σε ήξερα,χρόνια χαμένα.

Γύρισα και στροβιλίστηκα στις θάλασσες των χρόνων για να σε βρω.

Και τελικά σε βρήκα.Ξέρω πως δεν φταις.

Ταξίδι ολόκληρο για να σε συναντήσω,αξίζεις πολλά περισσότερα.

Δέκατη στάση.Ενδέκατη και η καρδιά μου χτυπάει δυνατά.

Τα χείλη μου στα χείλη σου να μένουν και τα χέρια μου να σε

κρατάνε σφιχτά να μην μου φύγεις,ποτέ.

Πρώτη φορά κάπου εκεί,κάπου εδώ,κοντά ή μήπως ήταν μακρυά;

Μοίρα μου έγινες εκείνο το απόγευμα.

Σε είχα τόσες λίγες φορές,και ταυτόχρονα καμία,αλλά θα περιμένω.

Θα περιμένω.

Και κάθε φορά που με αφήνεις να σε αφήσω νιώθω πως κρατάς μαζί σου

ένα κομμάτι μου,για τιμωρία που τελείωσε ο χρόνος μας.

Όμως εσύ είσαι πάλι που μετά απο λίγες ώρες μου ανοίγεσαι και χαρίζεις

την δική σου επιθυμία,χωρίς αναστολές,και ίσως γι'αυτό σε ερωτεύτηκα.

Ή μάλλον όχι.Ίσως σε ερωτεύτηκα για τα μάτια σου.

Ίσως πάλι όχι.

Δεν ξέρω γιατί σε διάλεξα τότε.Ξέρω γιατί σε διαλέγω κάθε μέρα.

Θέλω να σου δείξω τόσα πράγματα.Θέλω να μου δείξεις άλλα τόσα.

Ξέρω πως έχουμε χρόνο μάτια μου.

Και αν δεν έχουμε,ξέρω πως θα φτιάξουμε.Γιατί γι'αυτό έγινε ο κόσμος.

Για να συναντηθούμε.