Σειρήνες

Ησυχία.Τα μάτια σου γυαλίζουν πιο πολύ απο τ'αστέρια και το φεγγάρι μαζί.

Αν δεν υπήρχε αλκοοόλ στη ζωη μου; ...Δεν ξέρω.

Αν δεν υπήρχε θάρρος στην ψυχη μου;...Δεν ξέρω.

Αν δεν είχα το μυαλό και το πάθος για να γράφω,τότε ξέρω,θα ήταν όλα

λευκά και ανούσια.

Γιατί το πάθος και η τρέλα της στιγμής,των δευτερολέπτων,μπορούν να τα 

τινάξουν όλα στον αέρα.

Και όταν νιώθεις μόνος,η παραμικρή αλλαγή σε πετάει,σε γυρνάει και σε τρελένει.

Κρυφτήκαμε και οι δυο μας φοβισμένοι,πίσω απο λέξεις,πίσω απο ξένα πρόσωπα

και κενές πράξεις.

Αργήσαμε πολύ.Ξημερώνει,και συνεχίζω να σου λέω,κοίτα τι όμορφα

χρώματα έχει ο ουρανός.Η αυγή έφτασε στην ώρα της ξανά.

Έφτασε για να κάψει και να εξαγνίσει τις αμαρτωλές και πονεμένες μας ψυχές.

Δεν υπάρχει γυρισμός για ανθρώπους σαν εμάς.Το ήξερα απο την στιγμή που σε είδα.

Έμοιαζες, με Σειρήνα,σαν εκείνες που μάγεψαν με το τραγούδι τους τον Οδδυσέα στο γυρισμό του στην Ιθάκη.Είχα και γω μαγευτεί απο αυτήν την "Σειρήνα".

Για 'μένα δεν υπήρχε γυρισμός στην Ιθάκη μου,γιατί η Ιθάκη ήταν εκεί,

καθισμένη δίπλα μου.